دسته‌ها
مقالات تحلیل تکنیکال

تکنیک قدرت نسبی در تحلیل تکنیکال چیست؟

تکنیک قدرت نسبی در تحلیل تکنیکال چیست؟

تکنیک قدرت نسبی (Relative Strength Indicator – RSI) تکنیکی در سرمایه‌گذاری براساس شتاب حرکتی قیمت (momentum investing) می‌باشد که با استفاده از آن، ارزش سهام محاسبه می‌گردد. این تکنیک، شامل سرمایه‌گذاری در اوراق بهاداری است که عملکرد خوبی داشته‌اند، البته این عملکرد خوب باید نسبت به عملکرد کلی بازار شناسایی شود.

برای مثال، یک سرمایه‌گذار با تکنیک قدرت نسبی، ممکن است سهام شرکت‌های تکنولوژیکی را انتخاب کند که در شاخص ترکیبی نزدک (NASDAQ Composite Index) عملکرد بهتری داشته‌اند، و یا سهامی با ارزش بازاری بالا را، که از شاخص (S&P 500) عقب‌مانده‌اند، انتخاب کنند.

برای مطالعه ادامه متن حتما باید شناختی از تحلیل تکنیکال داشته باشید. اگر هیچگونه دانشی در این زمینه ندارید بهتر است قبل از مطالعه این مقاله، مطلب آموزشی «تحلیل تکنیکال چیست؟» را بخوانید.

تحلیل‌گران تکنیکال از یک اندیکاتور به نام شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index – RSI) برای تولید سیگنال‌های خرید افراطی (overbought) و فروش افراطی (oversold) استفاده می‌کنند.

نکات کلیدی:

  • قدرت نسبی، نوعی از سرمایه‌گذاری براساس شتاب حرکتی قیمت محسوب می‌شود که توسط تحلیل‌گران تکنیکال و سرمایه‌گذاران مورد استفاده قرار می‌گیرند.
  • این تکنیک، شامل انتخاب سرمایه‌گذاری‌هایی است که عملکرد بهتری نسبت به بازار داشته‌اند.
  • سرمایه‌گذارانی که براساس تکنیک قدرت نسبی عمل می‌کنند، فرض می‌کنند که عملکرد بهتر روند ادامه‌دار خواهد بود. اگر روند دچار بازگشت شود، سرمایه‌گذاری آن‌ها عملکرد ضعیفی خواهد داشت.

درک مفهوم قدرت نسبی

درحالی که هدف برخی سرمایه‌گذاران خرید در قیمت پایین و فروش در قیمت بالا است، هدف سرمایه‌گذاری براساس قدرت نسبی، خرید در قیمت بالا و فروش در قیمتی بالاتر از آن است.

برای مثال، سرمایه‌گذارانی که از تکنیک قدرت نسبی استفاده می‌کنند، فرض می‌کنند که روند کنونی‌ای که بازار نشان می‌دهد، آن‌قدری ادامه خواهد داشت که آن‌ها بتوانند از آن کسب سود کنند. هرگونه بازگشت روندی – در صورت رخ دادن – منجر به نتایج منفی می‌شود.

تکنیک قدرت نسبی در تحلیل تکنیکال چیست؟
درحالی که هدف برخی سرمایه‌گذاران خرید در قیمت پایین و فروش در قیمت بالا است، هدف سرمایه‌گذاری براساس قدرت نسبی، خرید در قیمت بالا و فروش در قیمتی بالاتر از آن است.

برای انتخاب گزینه‌های سرمایه‌گذاری، سرمایه‌گذاران با تکنیک قدرت نسبی شروع به رصد شاخص‌های بازار می‌کنند، مانند شاخص ترکیبی نزدک (NASDAQ Composite Index). آن‌ها سپس به بررسی شرکت‌هایی می‌پردازند که نسبت به همتایانشان از عملکرد بهتری برخوردار بوده‌اند، چه از آن‌ها رشد سریع‌تری داشته‌اند و چه سقوط کندتری نسبت به آن‌ها تجربه نمودند.

به دلیل اینکه سرمایه‌گذاری براساس شتاب حرکات قیمتی، فرض می‌کند که روند کنونی قیمت‌ها در آینده نیز ادامه خواهد یافت، بهینه‌ترین مواقع برای استفاده از این روش، زمانی است که بازار ثابت بوده و با کوچک‌ترین اختلال‌ها مواجه است. در حالت عکس، دوران آشوبی مانند بحران مالی سال‌های 2007 و 2008 می‌تواند دوران خطرناکی برای سرمایه‌گذاران با تکنیک قدرت نسبی باشد.

زیرا قیمت‌ها نسبت به روند قبلی خود، بازگشتی شدید را تجربه نموده‌اند. در چنین شرایطی، روان‌شناسی معامله‌گر می‌تواند ناگهان معکوس شود، و تمامی سرمایه‌گذاری‌هایی که تا دیروز محبوب تلقی می‌شدند، مورد اجتناب قرار گیرند.

بازگشت قیمتی در تحلیل تکنیکال چیست؟

با وجود اینکه سرمایه‌گذاری براساس شتاب حرکات قیمت معمولاً در بازار سهام انجام می‌شود، اما می‌تواند در تمام بازارها یا بخش‌های صنعتی با استفاده از صندوق‌های وابسته به شاخص و یا صندوق‌های قابل‌معامله در بازار بورس (Exchange-Traded Funds, ETFs) استفاده شوند.

به‌طور مشابه، سرمایه‌گذاران می‌توانند سرمایه‌گذاری‌هایی با استفاده از این تکنیک را در دیگر رده‌های دارایی، مانند املاک، با استفاده از صندوق‌های سرمایه‌گذاری در املاک (Real Estate Investment Trusts – REITs) انجام دهند. همچنین می‌توان از ابزارهای خارجی مانند قراردادهای آتی کالا (Commodity futures)، قراردادهای اختیار معامله (Options) و دیگر مشتقات نیز استفاده کرد.

مثال‌های واقعی از تکنیک قدرت نسبی

هری یک سرمایه‌گذار است که با استفاده از قدرت نسبتی به سرمایه‌گذاری می‌پردازد. او اوراق قرضهٔ شرکتی را زیر نظر داشته و به بررسی شاخص (S&P 500) می‌پردازد.

سبد سرمایه‌گذاری او شامل صندوق شاخص (S&P 500) و صندوق قابل‌معامله در بازار بورس (ETF) که بازار اوراق قرضهٔ شرکتی را دنبال می‌کند، می‌شود.

به‌عنوانِ یک سرمایه‌گذار استفاده‌کننده از قدرت نسبی، او به‌طور دوره‌ای سرمایه‌اش را به دارایی که عملکرد بهتری در طی زمان دارد، اختصاص می‌دهد. با انجام این کار، او امید دارد که بتواند از ادامهٔ روند آن دارایی استفاده کند، یعنی با قیمت بالا بخرد و با قیمت بالاتری بفروشد.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

در ماه‌های اخیر، او متوجه شده است که سرمایه‌گذاران در حال افزایش سهم اوراق قرضه در سبد خود، در مقابل سهام بوده‌اند. جریان پول ایجادشده به بازار اوراق قرضه، باعث افزایش قیمت اوراق شده و سود تولیدی آن‌ها را پایین‌تر آورده است.

از آنجایی که هری انتظار دارد که روند حال حاضر ادامه داشته باشد، او از سرمایه‌گذاری خود در شاخص (S&P 500) کاسته و به سرمایه‌اش در اوراق قرضه شرکتی که در ETF قرار دارند، می‌افزاید. او امیدوار است که بتواند از عملکرد بهتر اوراق قرضه، نسبت به سهام سود ببرد.

شاخص قدرت نسبی (RSI)

معامله‌گران کوتاه‌مدت و تکنیکال نیز به قدرت نسبی بازار توجه می‌کنند. در تحلیل تکنیکال، شاخص قدرت نسبی (RSI)، یک اندیکاتور سنجش شتاب حرکتی قیمت است که بزرگی تغییرات قیمت را در زمان اخیر می‌سنجد و به بررسی حالات خرید افراطی و فروش افراطی در قیمت یک سهم و یا دارایی می‌پردازد.

RSI به‌شکل یک نوسانگر (یک نمودار خطی که در آن خط بین دو محدوده حرکت می‌کند) نمایش داده می‌شود و شاخصی از 0 تا 100 دارد. این اندیکاتور توسط آقای (J. Welles Wilder Jr.) در کتابش «New Concepts in Technical Trading Systems»، در سال 1978 توسعه یافت.

تکنیک قدرت نسبی در تحلیل تکنیکال چیست؟

در تفسیر سنتی RSI، هر عددی در بالای محدودهٔ 70، نشان‌دهندهٔ این است که قیمت سهام در وضعیت خرید افراطی قرارگرفته و امکان به‌وجود آمدنِ یک بازگشت روندی و یا یک پولبک اصلاحی (corrective pullback) در قیمت وجود دارد. اعداد زیر 30 در RSI، نشان‌دهندهٔ فروش افراطی در بازار می‌باشد.

اگر سوال یا دیدگاهی در مورد تکنیک قدرت نسبی در تحلیل تکنیکال دارید با ما به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *